Współpraca z rodzicami

0

Abstract beach landscape with a watercolor effect

Dziś krótko i dla logopedów :). O tym, co zrobić aby terapia miała sens i dobre rokowania. Żeby tak się stało potrzebnych jest kilka filarów – dobra diagnoza, dobry plan terapii, zaangażowanie pacjenta, współpraca z rodzicem. I właśnie dziś chciałam porozmawiać z Wami o tym ostatnim.

Z każdym pacjentem widzimy się standardowo raz (czasami dwa razy) w tygodniu. U mnie trwa to 60 minut. Ale zawsze to jest tylko 60 minut na cały, długi tydzień. Wyobraźcie sobie, że jesteście po złamaniu ręki i konieczna jest rehabilitacja. Czy godzina raz w tygodniu da efekty? Może da, ale będzie to trwało bardzo długo, a sam fakt upływu czasu będzie dla Was mocno demotywujący. A co jeśli będziecie ćwiczyć sami w domu codziennie, chociaż trochę? Efekty będą pojawiały się szybciej. W dodatku będziecie mieli większą świadomość, że zawdzięczacie je sobie i swojej pracy. To motywuje!

Tak samo jest z ćwiczeniami logopedycznymi. I wcale nie mam tu na myśli tylko ćwiczeń artykulacyjnych podczas wad wymowy. Podobnie jest z ćwiczeniami lewopółkulowymi dla dzieci z dysleksją, z treningiem wczesnej nauki czytania, ze wszystkim. Jeśli chcemy efektów, musimy ćwiczyć w domu. Jeśli nie macie dużo czasu, poświęćcie na to chociaż 5 minut. Lepsze to niż nic 🙂

Ale dziecko jest tylko dzieckiem i musi mieć kontrolę rodzica podczas ćwiczeń w domu. A żeby rodzic chciał ćwiczyć w domu, musi zostać w terapię zaangażowany i przekonany do dalszych (często żmudnych) ćwiczeń.

The above-view portrait of a beautiful babysitter looking after cute kids

Jak zatem zaangażować rodzica w terapię logopedyczną?

  • Po diagnozie dokładnie i w jak najbardziej przystępny sposób (bez trudnych, typowo logopedycznych terminów) opowiedz rodzicowi co zostało badane oraz gdzie występują jakieś trudności u dziecka.
  • Przygotuj plan terapii, w którym zawrzesz podstawowe zasady terapii, zapiszesz przebieg głównych ćwiczeń w domu, zaznaczysz uwagi dostosowane specjalnie do danego dziecka.
  • Uważnie wysłuchaj wszystkich pytań rodzica i na każde postaraj się wyczerpująco odpowiedzieć.
  • Po każdych zajęciach opowiedz rodzicowi (jeśli nie był obecny podczas zajęć) co ćwiczyliście, co Wam się udało, co poszło trochę gorzej.
  • Przygotuj krótkie zadanie do domu – coś zapisz w zeszycie dziecka (u mnie każde dziecko ma swój zeszyt na zajęciach), narysuj, skseruj kartę ćwiczeń. To drobna pomoc, a motywuje do pracy w domu i pomaga rodzicom tworzyć samodzielnie ćwiczenia na tej bazie.
  • W zależności od Twoich możliwości czasowych, zaoferuj rodzicom pomoc nawet w ciągu tygodnia (np.: kontakt email). Zdarza się, że rodzice mają problem z jakimś ćwiczeniem i nie wiedzą co dalej, a szybka wiadomość e-mail pomoże im rozwiązać go szybciej, niż na kolejnych zajęciach logopedycznych.
  • Słuchaj, wspieraj, staraj się pokazywać pozytywne strony i podkreślać każdy NAJMNIEJSZY sukces! 🙂

Dziecko nigdy nie jest samo w terapii. Razem z nim zawsze jest rodzic/opiekun. Nie pozwól aby czuł się on tylko osobą dowożącą na zajęcia, która przywozi i odbiera dziecko. Włącz go w terapię, zaangażuj, zachęć do pracy najdrobniejszymi sukcesami. Bo terapia logopedyczna to związek między terapeutą, pacjentem a rodzicem.

Share.

Napisz komentarz